Facebook icon  twitter-icon
Menu

Inspiratie

RICBuiten Re Integratiecentrum (RIC) Fryslân

Dieuwke Bijlsma
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
0623950742

Wensboom op tournee langs Re Integratiecentra (RIC's)

Sinds 2017 circuleert er een Wensboom onder de RIC's van de Nederlandse gevangenissen. Deze werd in onthuld tijdens de vrijwilligersbijeenkomst in PI Leeuwarden door Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI). In een RIC kunnen praktische zaken worden geregeld zoals het aanvragen van een uitkering, inschrijven voor een woning, het aanvragen van DigiD, etc. Hier kunnen gedetineerden werken aan de voorbereiding op hun leven na detentie.
Aan de takken hangen kaartjes met toekomstwensen voor gedetineerden, geschreven door vrijwilligers, bewaarders & andere medewerkers van de PI. Deze mogen een kaartje van de boom nemen bij een bezoek aan het RIC. Daarnaast hangen er gele linten aan de boom wat refereert aan een waargebeurd verhaal.
Momenteel staat de RIC Wensboom in PI Esserheem/ Veenhuizen.

Wensboom

Het verhaal van de Gele linten/ RIC Wensboom

"Een man, net vrijgelaten uit de Sing-Sing gevangenis in New York, zat vooraan in de bus naar Miami. Hij had drie jaar gezeten wegens fraude. Omdat de rit zo lang duurde, besloten de inzittenden elkaar te vertellen waar de reis naar toe ging. Ook onze man vertelde zijn verhaal.
Toen hij de gevangenis in moest, had hij zijn vrouw gezegd dat ze niet op hem moest wachten. Drie jaar zou vreselijk lang duren. Hij had tijdens die drie jaar dan ook geen woord meer van haar gehoord. Juist voor hij vrijgelaten zou worden, schreef hij een brief aan zijn vrouw waarin hij zei dat hij op weg naar huis was. Hij schreef dat hij het zou begrijpen als ze hem nooit meer wou terugzien, maar voegde eraan toe : als je toch nog van me houdt, laat dan een boodschap achter. Hij zou namelijk met de bus naar Miami, door hun dorp, White Oak, passeren, en hij zou de grote eik in het centrum van het dorp in de gaten houden. Als er een geel lint om de boom gebonden zou zijn, zou hij van de bus stappen. Als er géén lint zou zijn, zou hij doorrijden en haar vergeten.
Toen de man zijn verhaal verteld had, was de bus White Oak genaderd. Toen ze het dorp binnenreden zei hij dat hij niet meer durfde kijken, en hij boog het hoofd in zijn handen. Hij vroeg aan de chauffeur of die naar de eik wilde kijken.
Tegen die tijd was de hele bus op de hoogte geraakt van zijn verhaal, en iedereen keek vol spanning uit. Toen de bus tenslotte de eik naderde, hoorde de ex-gevangene ineens een losbarsting van gejuich en applaus. Hij keek uit het raampje en zag de oude eik die vol gehangen was met wel honderd gele linten. Niet alleen zijn vrouw, maar de hele gemeenschap van White Oak had een geel lint in de boom gehangen. Hij rende de bus uit, in de armen van zijn vrouw, en onder het gejuich van de mensen in White Oak die uitgelopen waren om hem te ontvangen. En ook de passagiers van de bus uitten hun vreugde met applaus waarna de bus verder reed richting Miami."